بادها محکومند به رفتن و دل کندن
-
چه شبانه هايي نويسنده : هميشه فرهاد
با چه ترانه هايي
از خيال من گذشتي
اين من بودم يه فرهاد
كه با زبان عاشق
گهي خواندم برايت
در كنج دل تنگي ها
در اوج خستگي ها
از خود گفتم برايت
مرا بس بود يه باور
تا بمانم هميشه
اما صبرت سر آمد
زدي مرا ز ريشه نوشته شده در یکشنبه دهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت
11:2 توسط فرهاد & سارا گلي| |
| Design By : Farhad |
شاید سال ها بعد در گذر جاده ها بی تفاوت از کنار هم بگذریم و بگوییم ، این غریبه چقدر شبیه خاطراتم بود....